Beceri ağı

Alanın sınırlarını çizer: hangi problem yapay zekâ problemidir, hangisi düz bir yazılım problemi. Bu ayrım yapılmadan seçilen her araç fazla ya da eksik gelir.

Metnin modele hangi birimlerle girdiğini verir. Bağlam bütçesi, maliyet ve Türkçede yaşanan kayıpların hepsi bu birimle ölçülür.

Kuralı elle yazmak ile veriden çıkarmak arasındaki farkı kurar. Sonraki her konu bu ayrımın üzerine oturur.

Modeli bir deneyden bir üretim varlığına çevirir: sürümleme, dağıtım, izleme ve geri alma.

Öğrenmenin katmanlı bir yapıda nasıl gerçekleştiğini verir; derin öğrenme ve transformer bu yapının üzerine kurulur.

Ölçek ile yeteneğin nasıl ilişkilendiğini gösterir; modern modellerin neden büyük olduğu sorusunun cevabı buradadır.

Anlamı koordinata çevirir; arama, benzerlik ve geri getirmenin tamamı bu temsile dayanır.

Modelin girdinin hangi kısmına bakacağına nasıl karar verdiğini açıklar; transformer mimarisinin çekirdeğidir.

Belgenin hangi büyüklükte parçalara ayrılacağına karar verdirir. RAG kalitesinin en belirleyici ve en çok küçümsenen adımıdır.

Görüntüden anlam çıkarmayı verir. Verinin fiziksel dünyadan gelmesi, etiketleme ve saha koşullarını işin merkezine taşır.

Sınıflandırma ile üretim arasındaki farkı kurar: çıktının tek doğrusu olmadığında değerlendirme de değişir.

Modeli daha az bellekle çalıştırmanın yolunu ve bedelini verir; uç cihaz ve maliyet kararlarının temelidir.

Kelime eşleşmesi olmadan ilgili belgeyi bulmayı sağlar; geri getirmenin yarısı buradan gelir.

Gömme temsillerini ölçekte saklama ve arama yolunu verir; dizin tazeliği ve yetki sınırı sorunları burada başlar.

Getirilen adayları yeniden sıralar; ilk k sonucun kalitesini arama motorunu değiştirmeden yükseltmenin yoludur.

Bugünkü dil modellerinin mimarisini verir. Bağlam penceresi sınırının ve maliyetin nereden geldiği ancak burada anlaşılır.

Uygulama katmanının tamamının üzerine kurulduğu bileşen. Buradan sonraki her konu bir dil modelinin varlığını varsayar.

Büyük modelin her istekte tamamının çalışmadığı mimariyi açıklar; parametre sayısı ile çalışma maliyeti arasındaki kopukluğun nedenidir.

Metin dışı girdilerin aynı temsile nasıl taşındığını verir; görsel, ses ve videonun tek modelle işlenmesini mümkün kılar.

Modele tek seferde ne kadar bilgi verilebileceğinin sınırını koyar; geri getirme ihtiyacının kaynağı bu sınırdır.

Modelin metin üretmekten çıkıp iş yapmasını sağlar; ajan mimarisinin ilk yapı taşıdır ve ilk risk yüzeyidir.

Bu sistemlerdeki temel başarısızlık modunu tanıtır. Neyin ölçüleceğine karar vermeden önce neyin yanlış gidebileceğini bilmek gerekir.

Modelden istenen davranışı elde etmenin ilk katmanı. Tek başına yeterli değildir ama olmadan hiçbir katman kurulamaz.

Modelin çok adımlı çıkarım yapabilme kapasitesini tanıtır; ajan mimarilerinin dayandığı yetenek budur.

Modelin cevabını kurumun kendi belgelerine dayandırır. Bağlam penceresi sınırının ve güncel bilgi ihtiyacının birlikte çözümüdür.

Sıralaması önceden yazılmamış çok adımlı görevleri mümkün kılar. Aynı esneklik, davranışı deterministik olmaktan çıkarır.

Akıl yürütmeyi görünür kılan tekniği verir; adımların kaydedilebilmesi hem hata ayıklamayı hem değerlendirmeyi mümkün kılar.

Bir sistemin iyi çalıştığını iddia etmek ile göstermek arasındaki farkı kurar. Üretime çıkan her karar bu ölçüme dayanır.

Araç bağlantısını standart bir arayüze taşır; her sağlayıcı için ayrı entegrasyon yazma zorunluluğunu kaldırır.

Kararı fiziksel eyleme çevirir; geri alınamazlık ve gerçek zamanlılık kısıtları burada devreye girer.

Modelin davranışını değiştirmenin yolunu verir — bilgi eklemenin değil. İkisini ayırmak, geri getirme ile fine-tuning arasındaki seçimi mümkün kılar.

Ana varlığın model ağırlıkları değil istem ve bağlam hattı olduğu durumu ele alır; sağlayıcı sürümü habersiz değiştiğinde ne olacağını çözer.

Bu sistemlerdeki temel saldırı yüzeyini tanıtır: veri ile talimat aynı kanaldan gelir, dolayısıyla okunan her içerik bir komut olabilir.

Teknik ölçümü etik ve hukuki sorumlulukla birleştirir; alt grup performansı ve şeffaflık yükümlülükleri burada okunur.

Modelin yanlış yönlendirildiğinde ne yapabileceğini sınırlar. Savunmanın taşıyıcı katmanı istem değil yetkidir.